Zezwolenie dla tymczasowo aresztowanego na opuszczenie zakładu z powodu zaistnienia szczególnych okoliczności

Zgodnie z treścią art. 217d i art. 141a § 1 i 3 Kodeksu karnego wykonawczego Dyrektor Aresztu Śledczego może udzielić osobie tymczasowo aresztowanej zezwolenia na opuszczenie Aresztu pod warunkiem, że nastąpi to:

  • pod konwojem  Funkcjonariusza Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie,

  • na okres nieprzekraczający 5 dni,

  • w wyjątkowych sytuacjach rodzinnych, do których wg przepisu należą:

    • odwiedziny poważnie chorego członka rodziny,

    • pogrzeb członka rodziny,

    • w innych wypadkach szczególnie ważnych dla tymczasowo aresztowanego,

tylko po uzyskaniu wcześniejszej zgody Prokuratora lub Sądu, do którego dyspozycji pozostaje.

Warto zauważyć, że fakultatywny charakter udzielenia zezwolenia na opuszczenie aresztu nie daje osobie tymczasowo aresztowanej gwarancji bezwarunkowego prawa do opuszczenia zakładu karnego np. w celu uczestnictwa w pogrzebie osoby z rodziny. W każdym przypadku oceny merytorycznej oraz zasadności wydania zezwolenia dokonują organy do których dyspozycji pozostaje tymczasowo aresztowany – Prokurator lub Sąd.

W piśmiennictwie wskazuje się, że określenie „wypadków szczególnie ważnych dla tymczasowo aresztowanego” jest pojęciem szerokim i należy je rozumieć dwojako. Z jednej strony mogą go stanowić wypadki losowe, z drugiej natomiast wypadki związane z sytuacją osobistą oraz rodzinną osoby tymczasowo aresztowanej. Można tutaj wymienić kilka sytuacji będących przykładami:

  1. wypadków losowych osób najbliższych dla osoby aresztowanej np. śmierć, wypadek samochodowy

  2. wypadków losowych dotyczącymi mienia tymczasowo aresztowanego i są to m. in. powódź, pożar domu lub inny kataklizm mający bezpośredni wpływ na mienie

  3. ważnych wydarzeń rodzinnych dotyczącymi osób najbliższych dla tymczasowo aresztowanego, np. chrzciny, komunia św., ślub

  4. ważnych wydarzeń odnoszących się do osoby samego tymczasowo aresztowanego, np. ważny egzamin, obrona pracy magisterskiej, konieczność uczestnictwa w istotnej transakcji majątkowej np. sprzedaż nieruchomości.

Przed udzieleniem tymczasowo aresztowanemu zezwolenia na opuszczenie aresztu śledczego, wychowawca sporządza obligatoryjnie prognozę kryminologiczno-społeczną. W niektórych sytuacjach wymagających bardzo szybkiego wydania decyzji, prognoza ta nie musi mieć pełnego zakresu i może zostać zawężona do najistotniejszych i niezbędnych elementów. Decyzja w przedmiocie zezwolenia na opuszczenie aresztu powinna uwzględniać dyrektywy wynikające z kodeksowych celów wykonywania kary. Negatywna prognoza wobec tymczasowo aresztowanego nie powinna wykluczać możliwości uzyskania przez niego zezwolenia. Właśnie w takim przypadku ustawodawca przewidział możliwość udzielana zezwolenie pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej lub w asyście innej osoby godnej zaufania.

Zezwolenie opuszczenia aresztu pod konwojem” nie musi być zarządzane w każdej sytuacji, szczególnie wtedy, gdy taka potrzeba nie istnieje i nie ma uzasadnienia dla zastosowania takiej formy. Potrzeba opuszczenia aresztu pod konwojem powinna wynikać przede wszystkim z obawy, że tymczasowo aresztowany może w czasie trwania zezwolenia naruszyć porządek prawny lub wykorzystać zezwolenie niezgodnie z przeznaczeniem.

Decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na opuszczenie aresztu lub zarządzenie o niewyrażeniu zgody na udzielenie takiego zezwolenia może być zaskarżona przez tymczasowo aresztowanego do sądu penitencjarnego w trybie art. 7 kodeksu karnego wykroczeń.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant Adwokacki Mariusz Stańczak

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • RSS
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Wykop
  • Drukuj
  • Poleć
  • LinkedIn
Ten wpis został opublikowany w kategorii artykuły. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


× 8 = 40